چگونه پدر خوبی باشیم ؟

چگونه پدر خوبی باشیم ؟ پدر خوب بودن یک روزه به دست نمی آید! برای اینکه بتوانیم وظایف مان را نسبت به فرزندمان درست انجام دهیم، لازم است از زمانی که تصمیم به فرزنددار شدن می گیریم، در پی آموزش صحیحِ مسئولیت های خود باشیم و همواره این مسئولیت را با تمام توان انجام دهیم! برای اینکه بتوانیم پدر خوبی باشیم، این مسئولیت را به چهار بخش تقسیم کرده ایم که در ادامه به آنها خواهیم پرداخت!

۱- از آغاز حاملگی همسرتان در مراقبت از فرزندتان مشارکت کنید

پژوهشها به این نتیجه رسیدند:  ☑️ زنانی که شوهرانشان هنگام زایمان کنارشان بودند، درد کمتری را گزارش کردند، داروی کمتری مصرف کردند و درباره تجربه تولد، احساس مثبت تری داشتند تا زنانی که شوهرانشان حضور نداشتند. ☑️ در شرایطی که نوزادانی که به شیوه سزارین به دنیا می آیند نیز همین ارتباط بین حضور پدر و تجربه مادر از زایمان مشاهده شده است. ☑️ پدری که علاقه فراوانی به حاملگی همسرش نشان می دهد، پس از تولد فرزند، بیشتر او را در آغوش می گیرد و بیشتر نسبت به گریه او واکنش نشان می دهد.


همراهی پدر از آغاز حاملگی

چگونه پدر خوبی باشیم


عاداتی که پدر به هنگام نوزادی فرزندش شکل می دهد، معمولا باقی می مانند! اگر پدر از همان ابتدا در مراقبت از فرزند مشارکت کند، به احتمال بیشتری این مشارکت را تا سالهای میان کودکی و نوجوانی ادامه خواهد داد. با توجه به چنین یافته هایی، پدرانی که خواهان رابطه ای محکم با فرزندانشان هستند، باید طی حاملگی همسر و نخستین ماه های تولد فرزند، دست به کار شوند.

زیبایی مراقبت از فرزند در روزهای نخست این است که؛

والدین می توانند در کنار یکدیگر درباره کودک منحصر به فردشان بیاموزند!

اگر به تربیت کودک علاقه مندید!

پدران می توانند:

  • نوزادشان را با دقت، حمام کنند!
  • پوشکشان را عوض کنند!
  • تکان تکانشان بدهند!
  • آنها را در آغوش بگیرند!
  • در اتاق راه ببرندشان!

همچنین پدران نباید توان خاصشان را در بازی کردن نادیده بگیرند.

من از طرفداران جدی مرخصی تولد فرزند برای پدران هستم، به شرط آنکه که پدر در زمان مرخصی کنار مادر و فرزند باشد!

اگر شغل پدر چنین امکانی را به او نمی دهد، پیشنهاد می کنم که حداقل طی هفته های اول تولد نوزاد، که دوره ای بسیار مهم و بی نظیر است، تا آنجا که می تواند مرخصی بگیرد!

نفش مادران

نقش مادران از همه مهمتر است! آنها می توانند مشارکت پدر را در مراقبت از نوزاد تشویق یا با آن مخالفت کنند.

اگر مادر از کیفیت بچه داری شوهر انتقاد کند، یا معتقد باشد که زنها به طور فطری در مراقبت از نوزادان تواناتر هستند، به احتمال کمتری پدر در مراقبت از فرزند شرکت خواهد کرد!


در صورتی که انتقادی از همسرتان دارید، پیشنهاد می کنم خواندن این مقاله را از دست ندهید!

اجازه دهید که همسرتان به شیوه خودش از نوزاد مراقبت کند، او هم پدر نوزاد است!

اگر زوجها متوجه شوند که درباره شیوه مراقبت از فرزند اختلاف نظر دارند، شاید بهتر باشد که تقسیم وظایف کنند! مثلا:

  • مادر به بچه شیر بدهد!
  • پدر هر روز صبح او را حمام ببرد!

واگذار کردن برخی از امور بچه داری که مدتها تحت کنترل مادران بوده است، شاید برای برخی از تازه مادران چالش برانگیز باشد. اما اگر مادر بتواند کمی خود را کنار بکشد و اجازه دهد که پدر و فرزند با یکدیگر کنار بیایند، به احتمال زیاد خواهد دید که چگونه فرزند از رابطه ای سالم، پیشرفته و نیروبخش با پدر، بهره مند خواهد شد.

۲- طی رشد فرزندتان، در جریان نیازهای روزانه او باشید

در حالت ایده آل، پدرانی که از نوزادی فرزندشان عادت کنند که هر روز به او رسیدگی نمایند، سهم خود را طی بزرگ شدن فرزند انجام خواهند داد؛ اما مشکل است که با گذشت زمان و تغییر برنامه ها و اولویتها در اداره و منزل، چنین تعهدی را حفظ کنند. اگر پدران آگاهانه تلاش نکنند که بخشی از زندگی روزانه فرزندانشان باشند، بسیاری به تدریج دور خواهند شد و جزئیات ظریف از دیدشان پنهان خواهد ماند؛ جزئیاتی که زمینه مشترک پدر و فرزند را ایجاد می کند.

تعداد ساعتی که پدر به فرزند اختصاص می دهد، آن قدر مهم نیست که چگونگی ارتباط او با فرزند در این ساعات مهم است.

مهم نیست که چند شب و آخر هفته پدر با فرزند وقت می گذراند. اگر در آن اوقات او از برهم کنش با فرزند خودداری می کند، در کار غرق است یا مات و مبهوت با فرزندش در جلوی تلویزیون می نشیند، فایده ای ندارد.


چگونه پدر خوبی باشیم

چگونه پدر خوبی باشیم


نتیجه تحقیق زیر که توسط رابرت بلنچارد و هنری بیلر در مورد گروه هایی از پسران کلاس سومی انجام شده است، می تواند برای این دسته از پدران قابل توجه باشد!

  1. پدر برخی از اینها غایب بودند
  2. برخی حضور داشتند و در دسترس بودند
  3. پدر برخی حضور داشتند اما در دسترس نبودند

این پژوهش با مشاهده موفقیت تحصیلی هر سه گروه به این نتیجه رسید که پسرانی که پدرشان غایب بود، از همه ناموفق تر و پسرانی که پدرشان حاضر و در دسترس بود از همه موفق تر بودند. پسرانی که پدرشان حضور داشت، اما در دسترس نبود، در میان این دو دسته قرار می گرفتند.

رابطه عمیق پدر و دختر نیز بر موفقیت تحصیلی و شغلی دختر نیز موثر است!

کار خانوادگی

بهترین راه برای شرکت در زندگی فرزند، همان “کار خانوادگی” است؛

  • غذا دادن
  • حمام کردن
  • لباس پوشاندن
  • توجه روزانه به فرزند

با انجام این کارهای سنتی زنانه است که مردان به راستی عضوی منسجم و ضروری برای خانواده به شمار می آیند. زندگی خانوادگی فقط برآورده ساختن نیازهای مادی خانواده نیست. بلکه حضور هر روز و برآورده ساختن نیازهای عاطفی و جسمانی پایان ناپذیر و متغیر و روزمره خانواده است!

مردان بسیاری همه زندگی آموخته اند که باید روزشان را با کارآیی بالا و رسیدن به تک تک اهداف بدون اتلاف وقت، قول شکنی یا نیمه تمام گذاشتن کار، سپری کنند. مردانی که در خانه از یک کودک سه چهار ساله مراقبت می کنند، شاید توقع داشته باشند که بتوانند کارهای دیگری مانند چمن زنی، تماشای مسابقه فوتبال یا پر کردن برگه های مالیات را نیز هم زمان انجام بدهند. هنگامی که مراقبت از کودک وقت زیادی ببرد و مرد موفق نشود به این گونه کارهایش برسد، شاید احساس سرخوردگی کند. آن گاه مردان متوجه می شوند که همدلی و صبرشان کمتر از حد دلخواهشان است.

چگونه متوجه اسرار فرزندمان شویم؟

آقای جان گاتمن در پژوهشهای عملی که انجام داده اند به این نتیجه رسیده اند؛ کودکان خردسال، ضمن بازی کردن، اسرار دلشان را مشتاقانه با بزرگترها در میان می گذارند و درباره موضوع هایی صحبت می کنند که شاید به هنگام سوال و جواب ساده هرگز به آنها بپردازند. همچنان او عنوان می کند: بهترین گفت و گوهای من و مُریا (دختر آقای جان گاتمن) در سن چهار سالگی، زمانی رخ می داد که با یکدیگر رنگ یا عروسک بازی می کردند. او بی مقدمه سوالهایی نظیر:

  • چرا دوستم هلنا از پیش ما رفت؟
  • مامان از دست تو عصبانی شد؟
  • چرا معلممان دوستانم را تنبیه می کند؟

می پرسید.

چنین گفت و گوهای صمیمانه ای درباره عمیق ترین افکار و احساسات کودکان – یعنی نگرانیها، ترسها و آرزوهای آنها – معمولا فقط زمانی رخ می دهد که افراد خانواده در آرامش، کنار یکدیگر باشند و کارهای لذت بخش انجام دهند.

اما گفت و گوی دو نفره با فرزند در هر سنی بسیار با ارزش است. برای همین است که به پدران توصیه می کنم که به گونه ای برنامه ریزی کنید که بتوانید به طور مرتب با هر یک از فرزندان خود اوقاتی را به تنهایی بگذرانید.

تا می توانید از دوستان و زندگی اجتماعی فرزندتان با خبر باشید. با والدین دوستان فرزندتان آشنا شوید. درِ خانه تان را به روی مهمانی هایِ همکلاسهای فرزندتان بگشایید. داوطلب رساندن بچه ها به میهمانی، زمین ورزش و غیره بشوید. به علاقه مندیها و نگرانیهایشان گوش کنید و با آنها هماهنگ شوید!

۳- بین زندگی شغلی و زندگی خانوادگیتان تعادل ایجاد کنید

برای مردان بسیاری، یافتن وقت و انرژی کافی برای فرزندان به این معنی است که کمتر در اختیار شغلشان باشند! برای فرد دشوار یا غیر ممکن است که با شصت ساعت کار در هفته، یا زیر فشارهای شدید کاری، از لحاظ عاطفی و جسمی در کنار فرزندان نیز حضور داشه باشد!

حل این تضاد برای مرد که هویت اصلی او نان آور خانواده است، کار ساده ای نیست. او چنین تربیت شده است که باور کند سخت کوشی و ساعت های طولانی کار کردن، همراه با از خود گذشتگی، نشانه تعهد او به خانواده اش است. اما اکنون بسیاری از مردان متوجه شده اند که اگر تغییر نکنند، باید خطر دور افتادن از همسر و فرزندان را بپذیرند!

گاهی اوقات لازم است مردان دستاوردهای مالی و رشد شغلی خود را فدا کنند تا به تعادل بهتری بین کار و زندگی خانوادگی برسند.


تعادل بین شغل و خانواده

چگونه پدر خوبی باشیم


چه مردی بخواهد ساعات کمتری را در ازای حقوق کمتری کار کند یا نخواهد، به هر حال می ارزد که دست کم ببیند چگونه می تواند استرس کاری را کاهش دهد.

چند بدبیاری پیاپی در اداره ممکن است به رابطه پدر و فرزندان آسیب برساند. در پژوهشی مشخص شد که معمولا پس از یک روز کاری ناراحت کننده، بیشتر با فرزندانشان در خانه درگیر می شدند. در پژوهش دیگری نیز مشخص شد؛ پدرانی که استقلال بیشتری در کارشان دارند، به احتمال بیشتری همین خودمختاری را به فرندانشان منتقل می کنند. اما اگر آنها در محل کار خود تحت نظارت شدید باشند، ظاهرا اطاعت و دنباله روی بیشتری از فرزندانشان توقع دارند و به احتمال بیشتری از شیوه های تنبیه بدنی استفاده می کنند.


اگر می خواهید درباره اثرات روانی و جسمانی تنبیه بدنی بیشتر بدانید، پیشنهاد می کنم حتما این مقاله را بخوانید!

۴- به رغم وضعیت تاهل خود، در جریان زندگی فرزندتان بمانید

چه زن و شوهر هنوز به زندگی مشترکشان ادامه می دهند یا از هم جدا شده اند، به طور کلی بهترین وضعیت برای بچه ها این است که پدر و مادر، هر دو، درگیر زندگی آنها باشند.

اگر بچه ها بتوانند به طور مرتب با هر دو والد در ارتباط باشند، می توان مانع بروز برخی از مشکلات شد.

پدرانی که از همسرانشان جدا می شوند، چه می توانند بکنند تا مانع از آن شوند که فرزندان به مرور زمان از زندگیشان محو گردند؟ آنها می توانند به رابطه شان با مادرِ فرزندانشان به عنوان یک مشارکت نگاه کنند. والدها نباید اجازه دهند که اختلاف های بین آنها مانع از گرفتن تصمیم های مفید برای فرزندانشان شود. البته که این کار خیلی سخت است!

همسران سابق، باید بکوشند تا در حفظ تصمیم هایی که به طور مشترک درباره مسائلی مانند تعیین حد، تنبیه یا انضباط گرفته اند، از یکدیگر حمایت کنند. پدران، باید ترتیبی برای پرداخت هزینه سرپرستی بدهند که منصفانه باشد و به تعهد خود عمل کنند.

هنگامی که پدران اوقاتی را با فرزندانشان سپری می کنند، چه به شکل یک دیدار عادی باشد یا بر طبق قرار سرپرستی مشترک، باید تا می توانند این فرصت را به انجام کارهای عادی اختصاص دهند.

دچار بیماری شهربازی نشوید

کودکان در شرایطی بهتر به طلاق خو می گیرند که اوقاتی که با والد غیر سرپرست می گذرانند، صرف کارهای عادی هر روزه مانند؛

  • انجام تکالیف مدرسه
  • شرکت کلاسهای خصوصی
  • یا وظایف دیگر شود.

به عبارت دیگر،

پدرها باید دچار بیماری شهربازی نشوند و نباید مرتب با بچه هایشان به گردش و تفریح روند!

شاید برای کودکان مفیدتر باشد که در آشپزی به پدرشان کمک کنند و ظرفها را بشویند، تا آنکه ببینند او صورتحساب رستوران را می پردازد.


چگونه پدر خوبی باشیم

چگونه پدر خوبی باشیم


در صورتی که پدر نتواند آن قدر که می خواهد در کنار فرزندش باشد، ارتباط تلفنی، معمولا حدود دو سه بار، در هفته، مفید است. هر چه بیشتر تمرین کنید، گفت و گو ساده تر می شود؛ به ویژه اگر بکوشید تا جزئیات زندگی روزانه فرزندتان را به یاد بسپارید. آشنا شدن با دوستان و آموزگاران بچه ها و شرکت در برنامه هایی که از طرف مدرسه برگزار می شود و نمایشها و مسابقات، همگی مفید هستند.

ازدواج مجدد و اضطراب کودکان

با در نظر گرفتن اینکه ۷۵% همه زنان و ۸۰% همه مردان، پس از طلاق دوباره ازدواج می کنند، احتمال وجود چنین چالشی زیاد است.

ازدواج مجدد والد می تواند تا حدودی برای بچه ها اضطراب آور باشد؛ چرا که آنها باید ضمن تلاش برای سازگاری با ناپدری یا نامادری، فکر کنند و این مسئله را حل نمایند که حضور این شخص چه تاثیری بر رابطه آنها با مادر یا پدر واقعیشان خواهد گذشت.

اشتباه بزرگی است اگر به بچه ها بگوییم باید بین این پدر یا آن پدر یکی را انتخاب کنند.

همچنین معمولا برای ناپدریها بهتر است که نقش پدر سختگیر را به عهده نگیرند! هنگامی که ناپدری فقط در کنار می ایستد و از تصمیم های مادر درباره فرزندان حمایت می کند، کودکان سازگاری بهتری پیدا می کنند.

کودکان خردسالی که به طور متعارف در هر شرایطی در برابر تغییر مقاوم هستند، شاید نخواهند با پدر که به دنبالشان آمده است، بروند. فرزندان بزرگتر شاید خصمانه برخورد کنند و نسبت به پدر بسیار خشمگین شوند که چرا مسائل را حل نکرده است تا خانواده حفظ شود. از آنجا که معمولا مردان، در مواقعی که عواطف منفی شدید می شود، خود را از رابطه کنار می کشند، شاید پدران بسیاری در این مرحله وسوسه شوند که دیگر اصلا بچه هایشان را نبینند. پدرها نباید این کار را بکنند. چرا که در دراز مدت به نفع فرزندانشان نیست.

مهم است که مصرانه بخواهیم به کودکان کمک کنیم تا احساسات منفی شان را حل کنند.

 

چگونه پدر خوبی باشیم

چگونه پدر خوبی باشیم 

چگونه پدر خوبی باشیم

چگونه پدر خوبی باشیم 

چگونه پدر خوبی باشیم

 

هوادار تلاشتون هستیم!

 لطفا نظرات و تجربیات مشابه خود  در زمینه این مقاله ” چگونه پدر خوبی باشیم ” را برای استفاده همگان در همین برگه، در بخش نظرات بنویسید!

با دریافت رایگان دوره عشق ورزی به همسر، فقط ۵ ثانیه فاصله دارید!

برای دریافت پک صوتی، کتاب و دفترچه تمرینات، فرم زیر را تکمیل کنید!

اگر دوست دارید دخترتان با مادرشوهرش مثل مادر باشد، پیشنهاد می کنم حتما این 👇 مقاله 👇 را بخوانید!

می خواهید بدانید چرا بچه ها حرف گوش نمی کنند، چرا این 👇 مقاله 👇 را نمی خوانید!

اگر با توالت رفتن فرزندتان مشکل دارید، پیشنهاد می کنم حتما این 👇 مقاله 👇 را بخوانید!

قبل از تنبیه فرزندتان، خواندن این 👇 مقاله  👇 را از دست ندهید!

چرا نظراتتان را نمی نویسید؟ (از اینکه با ارسال نظراتتان به شادی دیگران کمک می کنید از شما سپاسگزاریم)

هدیه ما به شما: PDF و فایل صوتیِ این کتاب!
* ارتباط همسرداری با گاوبنفش!
* سورپرایز کردن با گاوبنفش!
* تمرینات عملی با گاوبنفش!
* گوش دادن به روش گاوبنفش!
* انتقاد کردن به روش گاوبنفش!
* مدیریت خشم به روش گاوبنفش!
فایل های این کتاب، به ایمیل شما ارسال می شود!
محتوای این کتاب:
× بستن
سپاسگزارم!
تا لحظاتی دیگر، اولین فایل به ایمیل شما ارسال می شود!
شما هم با نظم کودکان مشکل دارید؟!
* فصل 4: آیا کودکان بی نظم هستند؟!
* فصل 5: فلسفه نظم (به جای مقدمه)
* فصل 6: اجازه بی نظمی به کودکان بدهید!


این کتاب یازده فصل دارد که 3 فصل آن رایگان است!
بخش رایگانِ کتاب، به ایمیل شما ارسال می شود!
محتوای این کتاب: